سلام ببخشید چند وقت ننوشتم ولی الان یه مطلبی گذاشتم در مورد tool, البته به زبان اصلی امیدوارم خوشتون بیاد

سلام
تو اینترنت دنبال گیتاریست های خوب گروههای متال میگشتم. یک سری از گیتاریست ها رو بدون توجه به سبکشون گیتاریستهای بزرگی میدونن. کسانی مثل Marty Friedman ، Carlos Santana ، Eric Clapton ، Malmsteen ، Becker ، Michael Angelo ، Joe Satriani ، Steve Vai و خیلیای دیگه. اما وارد بحث متال بشیم ، البته نه 100% متال. اما خوب حداقل بیشتر از باقی بصورت Metal یا Hard Rock هستن. از بین آنها میشه به یه سری هاشون به صراحت اشاره کرد مثل:

MARTY FRIEDMAN: یکی از بهترین گیتاریست های سبک متال. نوازنده سابق گروه Megadeth بود. از 15 سالگی نوازندگی گیتار رو با گروههای محلی شروع کرد و مهارت خودش در نوازندگی گیتار رو از همون اول نشون داده بود. سعی خودش رو از همون اول بر پایه کشف موسیقی عموما قومی انجام داد. مثلا موسیقی Asia . با دوستان خودش مثل Jason Becker کارهای مشترکی از جمله Drangon’s Kiss رو انجام داد. از سال 90 هم که با گروه Megadeth کارهای قوی از جمله Countdown to Extinction رو ارایه کرد.

GEORGE LYNCH: گیتاریست گروه Dokken . گیتاریستی که Solo های سریعش رو جالب توجه میدونن. تو زمان جوونی گیتار خرید و با تاثیر پذیری از گیتاریستایی مثل Hendrix و از این قبیل وارد عرصه نوازندگی گیتار شد. نوازندگی گیتارش رو یک نوازندگی پرانرژی میدونن. نوازندگی قوی گیتارش باعت شناخته شدن گروه Dokken شد. تا جایی که مورد توجه خوانندگان و نوازندگان بزرگ گیتار قرار گرفت و بارها برای همکاری دعوت شد.

CHRIS DEGARMO: که کارش رو با Cover کردن کارهای گروههای متال و نوازندگان گیتاریست های دیگه شروع کرد. با همکاری Michael Wilton تصمیم گرفت گروهی رو برای خودشون راه اندازی کنند. گروهی با نام Queensryche که بعدها از این گروه جدا شد.

KIRK HAMMETT: که دیگه همه میشناسنش. Lead Guitarist گروه Metallica که گیتار رو از Joe Satriani نوازنده بی رقیب گیتار الکتریک یاد گرفته. برای Test از طرف Metallica دعوت شد و به سرعت جزو گروه در آمد. نوازندگی اون رو سریع و سولوهاش رو خشن میدونن.

SLASH: Lead Guitarist گروه Guns N Roses . نوازندگی گیتار اون رو تکنیکی و سرشار از احساسات میدونن. چهره کثیف ، موهای بلند ، سیگاری که همیشه بر لب داشت باعث شد لقب Ugly Boy رو بهش دادن. خانواده اهل هنری داشت و یکی از دلایل موفقیتش رو همین میدونه. با گروه Gun N Roses خودش رو بدل به یکی از گیتاریستها کرد. و با گروههای بزرگی همکاری داشته.

CHUCK SCHUNDINER: این هم احتیاج به معرفی نداره. پدر Death Metal . نوازندگی و صدای خشنش در گروه Death چیزی بی رقیب رو از وی ساخته. ایجاد یک ساختار منسجم از چیزی که گروههای مثل Venom آنرا شروع کرده بودند رو انجام داد. نوازندگی گیتارش رو تلفیقی از خشونت و نکنیک میدونن.

JOHN PETRUCCI: نوازنده گیتار گروه Dream Theater . نوازندگی گیتار رو از 12 سالگی شروع کردو برای یادگیری جدی گیتار ، یادگیری گیتار رو در دانشگاه ادامه داد. با جمعی از هم دانشگاهی ها گروه Dream Theater رو پایه گذاری کرد و تبدیل به یکی از بهترین ها در سبک خودشون شدند.

CRISS OLIVA: گیتاریست گروه Savatage که بعدها در تصادف ماشین درگذشت.

TY TABOR: گیتاریست گروه King's X . نوازندگی گیتار رو از بچگی! و در کنار ساز زدن پدر و برادرش شروع کردن. با گروههای مثل Kiss به سبک Hard Rock علاقه مند شد . تا جایی که گاها ساعتها پشت در بسته گیتار میزد. به طوری که به عقیده عده ای یک دنیا دیگه برای خودش با موسیقی ساخته بود.

BRIAN MAY: گیتاریست گروه Queen که از سنین کودکی علاق به ساز رو نشون داد و این کار رو با یادگیری Piano شروع کرد. 7 سالگی صاحب یک گیتار شد و شروع به یادگیری کردو 2 سال بعد صاحب یک گیتار با ویژگی های خاصی شد که پدری در عرض 2 سال براش ساخته بود!! کارهایی از جمله Orchester برای گیتار رو انجام داده و بیشتر روز رو با گیتارش به سر میبره!

خیلی نوازندگان دیگه از جمله TREY AZAGOTH ، VITO BRATTA ، VIVIAN CAMPBELL ، JERRY CANTRELL ، James Hetfild رو گیتاریست های خوب متال یا Hard Rock به حساب میان. گیتاریستهایی هم هستن که خیلی ها اونا رو گیتاریستهای خوبی میدونن و خیلی ها نه ، مثل Kerry King ، Jeff Hanneman ، Dave Mustain . اما تماما گیتاریتهایی هستند که تو متال و یا Hard Rock کارهای بزرگی انجام دادن. و خیلی نوازندگان دیگه که اینجا نامشون هم نیست.

جو ستريانی Joe Satriani در پانزده جولای 1956 در Westbury وست بری نيويورك متولد شد. در سن چهارده سالگی (1970) پس از مرگJimi Hendrix ، گيتاريست افسانه ای راك و آشنا شدن با موسيقی او، به راك و نوازندگی گيتار (همانند اينگوی مالمستين Yngwie Malmsteen) علاقه مند شد، تيم فوتبالی را كه در آن بازی می كرد ترك گفت و به سراغ گيتار رفت. او پس از مدت كوتاهی، تقريبا يك سال، به تدريس نوازندگی گيتار به ديگران در وست بری پرداخت. جو برای هر جلسه تنها 5 دلار دريافت می كرد. استيو وای Steve Vai يكی از شاگردان او در اين دوره است كه هر دوی آنها به يك دبيرستان می رفتند. جو در سال 1974، زمان كوتاهی را نزد دو نوازنده بزرگ Jazz مدرن، Billy Bauer (نوازنده گيتار) و Lennie tristano (آهنگساز و نوارنده پيانو) به يادگيری تكنيكهای نوازندگی و آهنگسازی گذراند. در سال 1978 به برِكلی در كاليفرنيا رفت و در آنجا به مدت 10 سال به آموزش گيتار پرداخت. ستريانی در اين مدت شاگردان زيادی را تربيت كرد كه معروفترين آنها عبارتند از : Kirk Hammett (گيتاريست گروه Metallica)، Larry Lalonde (گيتاريست گروه Primus)، David Bryson (گيتاريست گروه Crows Counting)،Charlie Hunter گيتاريست Jazz ،Alex Skolnick (گيتاريست فعال Heavy Metal كه در گروههايی مثل Megadeth, Slayer, Judas Priest, White Zombie فعاليت داشته است) و Stuart Hamm (نوازنده Bass كه هم اكنون در گروه Joe Satriani ، Bass می نوازد) او در سال 1979 گروهی پاپ به نام The Squares با همكاری Jeff Compitelli به عنوان نوازنده درام (كه هنوز هم درامر گروه ستريانی است) و Andy Milton نوازنده Bass تشكيل داد. نخستين آلبوم او در سال 1984 يك آلبوم EP به نام Joe Satriani بود، شامل پنج آهنگ كه توسط شركت شخصی خودش، Rubina (بر گرفته از نام همسرش)، منتشر شد. يك سال بعد در سال 1985 ضبط اولين آلبوم كاملش را در Relativity Records به پايان رساند و آلبوم در پانرده ماه بعد در نوامبر 1986 به بازار آمد. جو كه توسط دوستش Vai به Relativity Records معرفی شده بود هزينه اين آلبوم را با سرمايه شخصی اش تأمين كرده بود. سپتامبر همان سال ستريانی به همراه گروه پاپ ـ راك Greg Kihn چند تور برگزار كردند. در اكتبر سال1987، Surfing With Alien، آلبوم بعدی جو توسط Relativity Records منتشر شد و به سرعت او را به شهرت رساند. اين آلبوم بيش از يك ميليون نسخه در امريكا به فروش رفت و پلاتينيوم شد و در سطح جهانی جو را به عنوان يك عنوان يك نوازنده بزرگ گيتار مطرح ساخت. اين آلبوم برتريهای جو را در آهنگسازی، اجراهای گوش نواز، سريع و با ابهت به خوبی نشان داد. مدت زيادی از انتشار آلبوم نگذشته بود كه جو به سوژه مجلات معتبر گيتار از جمله Guitar Player ،Guitar World ،Musician و... تبديل شد. Surfing With Alien به موفق ترين آلبوم Rock-Instrumental تبديل شد. آثار جو به واسطه قابليت خيره كننده اش در نواختن آنچه احساس می كند و آنچه مردم می خواهند بسياری از آرزوهايش را برآورده كرد و موفقيتهای اقتصادی فراوانی برايش به همراه آورد. در ماههای فوريه، مارس، سپتامبر و اكتبر سال 1988 جو در دو تور با Mick Jagger  كه از Rolling Stones جدا شده بود به عنوان نوازنده Lead Guitar شركت كرد. در نوامبر 1988 او آلبوم Dreaming #11 را منتشر كرد كه سه آهنگ آن در 11 ژوئن همان سال در تور Surfing With Alien در San Diego ضبط شده بود. اين آلبوم دومين نامزدی جايزه Grammy را نصيبش كرد. همچنين در اين سال در يكی از آلبومهای Stuart Hamm بنام Radio Free Albemuth برای سه آهنگ گيتار زد. اكتبر 1989 آلبوم بعدی جو بنام Flying in a Blue Dream منتشر شد كه به زودی به آلبوم موفقی تبديل شد. به خاطر اين آلبوم او برای سومين بار نامزد جايزه Grammy شد و آلبوم جو بيش از 000/750 نخسه به فروش رفت. در اين آلبوم ستريانی در شش آهنگ به عنوان خواننده هم ظاهر شده است. سال 1991 ستريانی به همراه Vai در آلبوم Hey Stupid با Alice Cooper همکاری کردند. پس از تقريبا دو سال نوشتن و ضبط، آلبوم بعدی جو آماده شد. جولای 1992 آلبوم The Extremist به بازار آمد و به يكی از بزرگترين موفقيت های تجاری او تبديل شد. آهنگ Summer Song چهارمين نامزدی جايزه Grammy را نصيب او كرد. از اين آهنگ بعدا در تبليغ واكمن Sony استفاده شد. سال 1993 در ماه اكتبر آلبوم Time Machine (دو CD) با آهنگ هائی جديد و چند اجرای زنده به بازار آمد. اين آلبوم به موفقيتهای زيادی دست يافت و پنجمين نامزدی Grammy را نصيبش كرد. سال 1994 ستريانی به همراه گروه مطرح هارد راك Deep Purple به جای گيتاريست گروه Ritchie Blackmore در چند تور در ژاپن و اروپا شركت كرد و پس از آن دوباره بر سر كار خود برگشت. او با Deep Purple هيچ ضبط استوديويی نداشت. اكتبر سال 1995 هفتمين آلبوم او با نام Joe Satriani منتشر شد. تهيه كنندگی اين آلبوم را Glyn Johns بر عهده داشت و آهنگ My Worid برای جايزه Grammy نامزد شد. Glyn Johns تهيه كننده افسانه يی را كه قبل از اين تهيه كننده آلبومهای Honk Tonk Woman و Jumping Jack Flash (Rollin Stones) ،Let It Be (The Beatles) و آلبوم Led Zeppelin بوده است. اكتبر سال 1996 تور بزرگ G3 (مخفف Ghiddrah 3 به معنای سه گيتاريست) با شركت Vai دوست قديمی جو و Eric Johnson در آمريكای شمالی در مقابل جمعا 90 هزار تماشاچی 24 بار اجرا شد. همچنين مه 1997 تور G3 در اروپا با همراهی Vai و Adrian Legg برگزار می شود. 15 ژوئن 1997 تور G3 به همراه Vai، و گيتاريست جوان سبك راك - بلوز Wayne Shephard Kenny از پيروان Steve Ray Vaghaun و نوازنده ديگری بنام Robert Fripp (گيتاريست و نوازنده كيبورد سبك Progressive Rock/ Art Rock ، نوازنده گيتار در گروه مطرح King Crimson بين سالهای 69 تا 74) در امريكا شروع می شود و در نوامبر همان سال خاتمه می يابد. آلبوم G3 in Concert در ژوئن 1997 منتشر شد. اين آلبوم شامل يكی از كنسرتهای تور G3 در سال 96 به همراه  Vai و Johnson بود كه تحسين همگان را بر می انگيخت. در اين آلبوم هر كدام از اين سه گيتاريست سه آهنگ را با گروه خود اجرا كردند و در آخر بطور دسته جمعی آهنگهای: Going Down ،Red House و My Guitar Wants Kill Your Mama را اجرا كردند. سترياني در سال 96 با Pat Martino نوازنده بزرگ Jazz در ضبط دو آهنگ Ellipsis و Never & After برای آلبوم All Sides Now همكاری كرد. همچنين در نوامبر همان سال آلبوم A ـ Merry Axemas Guitar Christmas به كوشش Vai منتشر شد كه در آن 11 نوازنده برتر گيتار از جمله Jeff Beck ، Eric Johnson ، Steve Morse ، Richie Sambora ، Brain Setzar Orchestra ، Wayne Shephard Kenny و Satriani هر كدام يكي از آهنگهای كلاسيك كريسمس را انتخاب و اجرا كردند. فوريه سال 1998 تك آهنگ (Single)Ceremony  (از آهنگهای Crystal Planet) در امريكا عرضه شد و به دنبال آن در مارس 1998 هشتمين آلبوم جو، Crystal Planet به تهيه كنندگي Mick Fraser (تهيه كننده G3 ، Metallica ، AC/DC) منتشر شد. در همان ماه آهنگ Summer Song نامزد جايزه Grammy شد و تور بزرگ Crystal Planet در آمريكا آغاز شد. در ماه مي سال 1998 تور G3 در اروپا همراه Uli Jon Roth (گيتاريست گروه Scorpions) و Michael Schenker (گيتارست معروف گروههای Scorpions,UFO) برگزار شد. از نكات استثنائي اين تور اين بود كه در لندن Brain May (گيتاريست گروه Queen) و در فرانسه Patrick Rondat (گيتاريست سبك Newage که در دو آلبوم Jean-Michel Jarre همكاری داشته) به عنوان نوازنده مهمان اجرا داشتند. در ماه جولای همان سال ادامه تور Crystal Planet برگزار شد. همچنين آهنگ A Train Of Angles (از آلبوم Crystal Planet) در سال 1999 نامزد جايزهGrammy  شد. 14 ژوئن سال 2000 يكي ديگر از آلبومهای سترياني Engines of Creation، توسط Epic منتشر شد. در هزاره جديد سبك سترياني هم در اين آلبوم تغيير كرد و زمينه شناخته شده راك آهنگهايش جايش را به زمينه تكنو و الكترونيك داد، البته با همان ملودی های سرعتي، با ابهت و (سترياني يي). اين آلبوم شايد برای خيلي ها به خصوص گيتاريست ها، بيگانه باشد. او در اين اثر به دنيای DJ ها و Re-mixer ها پا نهاده و با استفاده از استعداد و خلاقيتش بين گيتار و تكنو، پيوندی به وجود آورده است. سال 2001 در ادامه تورهای G3 سترياني و دوست باوفاش  Vaiاين بار با John Petrucci (گيتاريست گروه Dream Theatre) به برگزاری تور پرداختند. اجرای زنده بعدی سترياني Live In San Francisco بود كه در 19 ژوئن 2002 عرضه شد. لازم به ذكر است كه جو قبل از  San Franciscoبا گيتاريست های زبردستي همچون ويني مور Vinnie More و دوست هميشگي خودVai  اقدام به اجرای زنده ديگری كردند. نكته قابل توجه اين كنسرت اين بود كه علاوه بر نوازنده بيس جو، بيسيست گروه ويني هم حضور داشت، يعني اجرای آهنگها به همراه دو بيس كه در نوع خود بي نظير است. آخرين آلبوم سترياني با نام Strange Beautiful Music در 25 ژوئن سال 2002 و با سبك Rock-Instrumental روانه بازار گرديد. جو سترياني با ارائه اين آلبوم 59 دقيقه ای اعم از 14 آهنگ بار ديگر به دنيای موسيقي خود را بعنوان استاد مسلم گيتار الكتريك نشان داد. آهنگهای Oriental Melody, Chords Of Life, You Saved My Life مهر تائيدی بر آهنگسازی اين آلبوم مي زند. سترياني با ارائه اين آلبوم نشان داد كه هنوز توانايي های خود را در ساخت آهنگهای جاوداني از دست نداده است.

سلام بعد از چند روز می خوام براتون بیوگرافی گروه tool رو بذارم البته کامل نیست ولی خوبه.

این سه تا بیوگرافی پشت سر هم گذاشتم چون که میخوام چندتا متن معنی کنم براتون بذارم

Pantera ، یه گروه Heavy که در سال 1981 فرم گرفت. یه گروهی که از بدو بوجود آمدن اصرار زیادی بر نشون دادن نوعی سفتی و خشونت تو کارهاشون داشت. Pantera شروع کارشون نشون دهنده یه تفاوتی با باقیه گروهها بود. یک گروه انعطاف ناپذیر که با تمام وجود متال کار میکردن. تا جایی که همه آنها رو genre's dark horse در آینده فرض کردن. گروه از Terry Glaze (guitar/vocals), ، Darrell Abbott گیتاریست ، Vincent Abbott درامیست و Rex Rocker نوازنده BASS تشکیل شده بود.

• اولین کار رسمیه گروه با نام Metal Magic عرضه شد. در سال 1983 ، آلبومی که از نظر بسیاری از صاحب نظرا اصلا ارزش بحث هم نداره! کاری ضعیف از Pantera . بعد از این آلبوم گروه بلافاصله ظرف یک سال آلبوم بعدی خودشو عرضه کرد. آلبومی به نام Projects in the Jungle . هرچند بازهم هیچ اعتقادی به این آلبوم نبود، اما این احساس به وجود آمد که Pantera در حاله پیاده سازی یک صدا برای خودشه. یعنی چیزی خارج از متال سنتی. اما این اصلا چیزه جالبی به نظر نمیومد. هیچ هواداریم برای گروه بدست نیاورد.
• آلبوم بعدی کروه در سال 1985 عرضه شد. بازهم البومی ضعیف از Pantera . این روند آلبومهای ضعیف که با Power Metal هم دنبال میشد ادامه پیدا کرد تا جایی که Pantera کم کم از اذهان در حال پاک شدن بود. البته بازهم Power Metal به نسبت باقی آثار گروه تا اینجا کار بهتری بود. ضعف کارهای Pantera رو در اشعار گروه می دونستن. البته قسمت بزرگی از مشکل. عده هم نداشتن نوازندگان نه چندان خوب را عاملی یرای ضعف به حساب می آوردن.
• ارنج گروه تغییر کرد ، Anselmo تحت عنوان خواننده و Diamond Darrell به عنوان گیتاریست به گروه اضافه شدن. ودر سال 1990 بهترین آلبوم Pantera تا اینجا عرضه شد. آلبوم Cowboys From Hell. این تا جایی پیش رفت که هواداران گروه این آلبوم رو اولین کار رسمیه گروه به حساب آوردن. این کار رو بهترین نقطه عطف کارهای گروه میدونن. نوازندگی گینار قوی گیتاریست گروه ، استفاده از اشعار بهتر و صدای قوی خواننده گروه باعث قوی بودن آلبوم ذکر شده. بعد از این آلبوم روند کلیه کارهای گروه عوض شد. از این آلبوم track های : Cowboys from Hell ، Psycho Holiday و Cemetery Gates نقطه اوج البوم نام برده شده.
• این روند صعودی 2 سال بعد با Vulgar Display of Power ادامه پیدا کرد. این آلبوم رو از جهاتی قوی تر از Cowbor From Hell میدونن. صدای به نهایت قوی و زیبای خواننده گروه ، نوازندگی واقعا قوی گیتاریست گروه این آلبوم رو جزو بهترین آلبوم های متال دهه 90 میدونن. کاری به این حد قوی و زیبا دیگه هیچوت از Pantera دیده نشد. کاری که بسیاری از گروههای Heavy و Alternative مثل TOOL رو به شدت تحت تاثیر قرار داد.
• در سال 1994 Far Beyond Driven عرضه شد. و درعین ناباوری پرقروش ترین کار گروه شد. Heavy ترین کار گروه. Anselmo بعد از آلبوم Far Beyond Driven به شدت به هرویین معتاد شد.( چیزی که خیلی از متال بازا دچارش شدن!! ) . گروه شروع به اجرای تور در نقاط مختلف جهان کرد با گروههای دیگه به خصوص Slayer ، هواداران زیادی رو دست آورد ، آلبوم های دیگه رو هم عرضه کرد. اما هیچ یک به خوبی دو آلبوم : Cowboys from Hell و با Vulgar Display of Power نبودن.

نقطه عطف گروه ار بعد از پیوستن Anselmo به گروه به حساب میاد. گروه حدوده 20 ساله فعاله تا کنون جزو بزرگترین گروههای متال بوده. آثارش جزو پرفروشترین ها و طرفدارانش هم که بسیار زیادن. جزو بهترین گروههای Heavy ، Thrash بوده و هست. گروهی که به خاطر کار متفاوتش با باقیه گروههای Heavy تاثیر زیادی بر روی این گروهه ها گذاشت. گروههایی مثل Tool یا حتی Alternative مثل KORN ( کاش رو این KORN تاثیر نمیذاشت . اسم Pantera رو هم خراب کرده! )

Nirvana يه گروه خوب.. اما خارج از دايره متال....

•گروهي که در سال 1988 فرم گرفت. باخواننده اي بسيار خوش سيما که وظيفه نوازندگي گيتار الکتريک گروه رو هم به عهده داشت (Kurt Cobain: 1964 - 1994 ) و يک نوازنده BASS و يک نوازنده درامز.. گروهي که به دلايلي ( شايد يکيش نوع سازبندي باشه ) تونسته در بين گروههاي متال قرار بگيره. در صورتي که اصلا اينطور نيست. (منم يه زماني اونو متال ميدونستم )
•Nirvana يه طورايي بين گروههاي متال بر خورده..سبک اين گروه Alternative Pop/Rock و يا Grunge Rock معرفي شده. در جاهايي سبک اونا رو Alternative Metal هم ديديم. اما از نظر متال بازا به هيچ وجه شايستگي متال بودن رو نداره.
•آهنگاي عموما آرومي دارن .. تا جايي که به هيچ وجه نميشه متال به حساب آورد. گروه بر پايه گيتار نواز و خواننده اونها مي چرخه. خواننده يي که خيلي در بين هوادارانشون محبوبه. ميشه يه طورايي تمامي محبوبيت اين گروه غير متال رو مديون زيبايي چهره خواننده و نوازنده گيتار گروه دانست.
•گروهي که هواداران اونا بر اين عقيدن که Nirvana در سبک خودشون انقلابي رو به وجود آوردن که اولا اونها رو به بهترين گروه Grunge Rock تبديل کرده و در ثاني به نحوي به سبک راک کمک کرده و در راس اون Grunge Rock رو معرفي کرده..
•گروهي که هواداران اونا اعتقاد دارن هيچ شخص ديگه غير از خواننده گروه نميتونسته به زيبايي وي کار کنه. به اعتقاد آونها زيبا ترين آهنگي رو که ايشون به همراهي گروه اجرا کردن آهنگ Smells Like Teen Spirit هستش. آهنگي که کمي محکم تر ، خشن تر و زيبا تره... آهنگي که شايد يه متال کار بتونه اونو به عنوان يه آهنگ متال قبول کنه.
•يکي از خوبياي گروههايي که سبکشون Alternative Metal يا Grunge Rock هستش ودر راس اونا Nirvana اينکه خيلي خوب متونن طرفدارانشون رو به سمت يه متال درست حسابي سوق بدن... همينطور که Nirvana تا الان اين کار رو کرده.. اما اگه بخوايم Nirvana و سبک خوده اونو ببينيم گروهيه که خيلي زيباست و آدم جذبشون ميشه. اما نه به عنوان يه گروه متال..
•خواننده گروه Kurt Cobain در سال 1994 خودکشي مي کنه. 1 هفته بعد از آخرين کنسرتش به علت مصرف زياده مواد مخدر تو حالب کما ميره و بعد از بهوش آمدن و رديف شدن خود کشي ميکنه.. آخر کارا اکثر متال کارا همين بوده!!!

Nirvana بيشتر مورد علاقه دختراس تا پسرها. هم در ايران و هم خارج از ايران . اما در ايران نمود واضح تري داره.. هر چند مطمئنا خيليا با اين حرف من مخالفن. چون خيليا اعتقاد دارن سبک ROCK و متال به درد جنس مونث نمي خوره..اين اصلا درست نيست. متال موسيقي خشنيه و شايد اين با روحيه جنس مونث سازگار نسيت.. خيلياشون نميتونن تحملش کنه… اما اين اصلا ملاک براي نميشه اين سبک رو يک سبک مردونه بدونيم و تماما خانمها رو از اون بيرون کنيم... خيلي از طرفداران اين سبک خانمها هستن.. گروههاي خفن متال ميبينيم که خواننده خانم دارن و تا حدي قوي و خشن ميخونن که ماها که آخره ادعا هستيم شايد نتونيم 4 تا آهنگشونو پشت سر هم گوش بديم.. چند وقت پيش يکي از دوستام گروه OTEP رو به من معرفي کرد..گروهي که سال 2000 بوحود اومده و Black Metal کار ميکنن.. از خفن ترين نوع متال... گروهي که خوانندشون يک زن و با صدايي به معناي واقعي قويه. شايد بعد از شنيدن اين طور گروهها يه کم ادعاي الکي ما کم بشه و سبک رو در بست مال خودمون ندونيم... مطمئنا OTEP مورد توجه اونايي که خفن متال حال ميکنن قرار ميگيره..

Dimmu Borgir يه گروه متاله بعد از 90ه. يه گروهه Black/Death Metal . يه گروه بزرگ. يه گروه قشنگ. از همه مهمتر يه گروه خفن! Dimmu در نهايت خشونت و در عين حال با ظرافت شکل گرفت. يه گروه نروژي کاردرست. اونها Scandinavian Metal هم محسوب ميشن.

•در سال 1993 راه اندازي شد. Erkekjetter Silenoz گيتارستشون ، Shagrath خواننده گروه و Tjidalv هم گيتاريست و هم درامر گروه. Aarstad کيبورد و Tristan بيسيست گروه بودن. ارنجي که باراها تغيير کرد. مثل خيلي گروههاي بعد از 90 کيبرد در گروه وجود داره. اما يه طورايي متفاوت با بقيه به نظر من!

•وجود کيبرد تو کاره گروه زيبايي کار رو چند برابر کرده. هرچند تا قبل از اين با وجود کيبرد تو يه گروه متال حال نميکردم ، اما وقتي از Dimmu شنيدم خيلي فرق کرد. وجود کيبرد خيلي جاهاي آهنگهاشون خشونت کار رو کم کرده. خيلي جاها هدايت کار رو به دست ميگيره ، تا جايي که گيتاريستا در امتداد اون ميزنن. خيلي جاها کاملا بر عکس. کيبرد در امتداد گيتارها کار ميکنه . در مجموع يه کاره تميز در آمده. نه صرفا يه کاره خشن. يه عظمت خواصي به کار گروه بخشيده. از گروههايه ديگه هم کيبرد ديده بودم. اما Dimmu يه چيزه ديگه بود!

•Dimmu در اوايل کار يه Demo از خودشون منتشر کردن. چيزي که براي اونا هواداران چنداني دست و پا نکرد. پس بر آن شدن تا با اجراي که کنسرت زنده و بيرون دادن اولين کار رسميشون خوشونو معرفي کنن. الان Dimmu شناخته شده بود. گروهي که خيلي مورد توجه قرار گرقت بعد از اجراي زنده . اولين کار رسميشون با اسمه For All Tid منتشر شد. اين کار از نظر تکنيک کاري نسباتا مورد قبول بود. و همينطور سر آغاز کار جدي گروه .

•گروه بعدها البوم For All Tid رو با اضافه کردن يه Track به البوم قبلي دوباره منتشر کرد. در همين زمان روي آلبوم بعديشونم کار ميکردن. آلبوم Godless Savage Garden که يه طورايي اونو آلبوم خوبي از گروه به نسبت باقيه کارها نميدونن.

•کنسرتهاي زيادي برگزار کردن. خصوصا در اروپا. ديگه دقدقه براي شناسوندن خودشون نداشتن. تمام سعي بر آلبوم بعدي بود. Enthrone Darkness Triumphant.... بهترين آلبوم گروه از چه نظر هواداران و چه از نظر تکنيک. از تمام کارهاي قبليشون بهتر و پرفروش تره. و بي شک زيباتر. به عقيده هواداران و منتقدان از بزرگترين کارهاي Scandinavian metal که تا الان وجود داشته. Dimmu با اين آلبوم ديگه کامل شناخته شده شد. بعد از اين ارنج گروه تغيير کرد. عوض شدن کيبرديست گروه به دليل مشکلات داخلي با يه نوازنده زن که دوام چنداني نداشت و ترک درامر به خاطر بچه دار شدن!

•جاي درامر قبلي گروه داميست آن زمان Cradle OF The Filth جاي اونو گرفت و اين رو يه طورايي نقطه عطفي در کار گروه ميدونن. به خاطر خشونت ذاتي و قدرتي که در نوازندگي اون وجود داشت. محکم ، خشن و زيبا!

•Dimmu يه طورايي با باقيه گروههاي Black/Death Metal فرق داره. مثلا با چيزي که ما از گروه Death سراغ داريم. يه طورايي دلنشين تز از اوناس به نظرم. و ميشه يه طورايي اينو مديون کيبرد ، و خواننده گروه دونست. گيتارستهاي گروه به واقع زيبا کار ميکنن. به اقتضاي آهنگ در طول کار سرعتشون کاملا در نوسانه.

•Dimmu رو معرف موسيقي نروژ ميدونن. گروهي که در نوع خودش چيزي متفاوت از Death/Black Metal رو نشون داد. ميشه گفت مطمئنا مورد توجه اونايي که با Death/Black متال حال نميکنن قرار ميگيره. در ضمن جايي خوندم اونا رو ميشه نمونه درست و خوب Death/Black دونست.

پيشنهاد ميکنم حتما از Dimmu گوش کنيد. نوعه منحصر به فرديه در کار خودش. يه موسيقي عظيم رو تداعي ميکنه به دليل نوازندگي منحصر به فرد کيبرد. به راحتي ميشه باهاش Death/Black متال رو لمس کرد و ازش لذت برد. اينها رو از Dimmu از دست ندين:

سلام

Anathema ، یه گروه Doom ، Gothic متالی که در سال 1990 شکل گرفت. گروه توسط برادران Cavanagah شکل گرفت. دو برادری که هر دو گیتار میزدن. با خوانندگی Darren White ، بیس Duncan Patterson و درامری با نام John Douglas . با نام اصلیه Pagan Angel .

•Anathema یه گروه انگلیسیه Doom و Goth متاله. سبکی که میشه Paradise Lost و My Dying Bride رو هم ازش نام برد. Anathema خودشون بر این عقیدا که چیزی بین Doom و Death متال بوجود آمدن، به ظاهر کارهاشون هم بیان گر همین مسئله هست.
•Anathema کار هاشون رو با چند Demo در سال 1990 و 1991 شروع کردند. یکی از اینها An Iliad Of Woes هستش. که به عقیده کارشناسان یه کاریه که صراحتا از Paradise Lost و Black Sabath الهام گرفته شده. با چند Demo دیگه کارشون رو ادامه دادن تا نهایتا دز سال ۱۹۹۳ اولین آلبوم رسمیه گروه با نام Serenades عرضه کردند. این البومشون 14 Track داره که تمامی این Track ها ساخته جمعی گروه هستش. این البوم رو Doom متال ترین کار گروه میدونن. کاری متوسط از گروه که اونرو برای معرفی گروه کافی میدونن.
•سال 1994 و پس از تورهای مختلف Mini Album ی با نام Pentecost رو عرضه کردند. آلبومی که در مجموع کارهای رسمی گروه قرار نداره. اما اعتقاد دارن اون رو میشه جزو بهترین کارهای گروه دسته بندی کرد. این Mini Album از Anathema 4 Track داره. اما با زمان های طولانی . 10 و12 دقیقه ای!
•بعد از این آلبوم خواننده گروه از اونها جدا شد برای تشکیل یه گروه مستقل. خواننده گروه به علت جنس صدا و علاقه خودش کار رو بیشتر به سمت Death پیش میبرد. پس از جدایی وی سمت حرکت کلی گروه کمی تغییر کرد و به طور کلی بیشتر به یه موسیقی با خاصیت Doom نزدیک شدن و در نهایت آلبوم The Silent Enigma رو در سال 1995 منتشر کردن. Track اولی این Album یا همون Restless Oblivion رو بهترین کار این آلبوم میدونن. Track ی با نام A Dying Wish هم از این Album جزو کارهای قوی گروهه. با یه Solo یی آروم و دلنشیم شروع میشه. سولویی به نسبت طولانی که به یک باره با همراهی گروه قوی میشه. و صدای خواننده اضافه میشه. یک کاره سنگین و دارای یک ریتم زیبا که از نظر سرعت و نحوه خواندن خواننده کاملا در نوسانه. این کار خیلی زیبا کار شده. خصوصا اونجایی که با فرباد SILENCE خواننده همه سازهای یک لحضه ساکت میشن. جاهایی از این آهنگ کار بر اساس Bass به پیش میره. ضربه های آروم به Drum و یک جو Atmospheric ه قوی که جزو نقاط قوت Anathema به حساب میاد.
•سال 1996 و آلبوم Eternity از گروه. عده ای اون رو بهترین کار گروه میدونن. کاری که از اون خشونت باقی مونده از Death متاله موجود در The Silent Enigma جدا شده و خشونت Guitar هاش با یک جو Atmospheric که توسط Keyboard تداعی میشه پیش میره. کاری که به عقیده کارشناسان چیزیه که تو گروه PINK FLOYD میشه دید. با این آلبوم تداعی کننده یک گروه جدید به حساب اومدن ، نه در حد یک گروه Doom ه دیگه. جزو نقاط قوت این کار همکاری Les Smith نوازنده Keyboard ه گروه Cradle of filth به حساب میاد.
•بعد از این Album هم درامر گروه اونها رو ترک کرد و با یک درامر جدید عوض شد. در سال 1998 البوم Alternative 4 رو عرضه کردند. از این آلبوم Fragile Dreams رو کاری قوی میدونن. سال 1999 و آلبوم Judgment که بازهم کاری قوی از Anathema رو نشون داد. این آلبوم باز با همراهی درامر اصلی گروه بود که به گروه بازگشته بود. و باز هم 2 آهنگ خوب آلبوم رو ساخت. یعنی Don't Look Too Far و Wings of God . طرح Cover این آلبوم با Wing Of God ارتباط مستقیم داره. یک طرح بی نظیر که بسیار مورد تو جه قرار گرفت. این آلبوم رو نوعی برگشت مقتدرانه Anathema میدونن.

Anathema به طور کلی جزو گروههاییه که واقعا در سبک خودشون جایی برای حرف نذاشتن. کارهاشون اصولا دلنشینه. نوازندگی قوی سازها و صدای خوب خواننده گروه. گروهی که از چیزی بین Doom/Death متال به بهترینهای Doom/Goth تبدیل شد.